Mar 6, 2011
3069 Views
3 1

Çölde Yaşayan “Bedeviler”

Written by

Malum, Kur’an’da Bedevîler diye çevirilen “el-A’rab” kavramı var.

Türkçe’de Bedevî; 1- Çölde yaşayan göçebe 2- Huysuz, ahlaksız anlamında kullanılıyor (TDK).

Kur’an’da ne anlamda kullanılıp kullanılmadığına bakılmadan “yol yordam bilmez, kaba saba çöl Arabı” olarak biliniyor.

Kur’an’da 10 (on) yerde geçiyor.

Aşağıda hepsini tek tek verdim.

Bakın, Kur’an’ın “Bedevîler” (el-A’rab) dediği kim?

***

(1): Bedevîler (el-A’râb) ‘İman ettik’ dediler. Söyle onlara: Siz iman etmediniz, lakin ‘Boyun eğdik’ deyin. İman kalplerinize girmedi. Eğer Allah’a ve peygamberine itaat ederseniz yaptıklarınız boşa gitmez. Allah çok bağışlayıcıdır, sevgi ve merhamet kaynağıdır.” (Hucurât; 19/14).

Bedevîlere neden “İman etmediniz, lakin boyun eğdik” deyin deniyor?

‘İmanın kalplerine girmiş olması’ için ne yapmaları lazımdı?

Ne yapınca ‘Allah’a ve peygamberine itaat etmiş’ olacaklardı?

‘Yaptıklarının boşa gitmesi’ ne demek?

Kim bu Bedevîler (el-A’rab)?

Devam…

***

(2): “Düşman birliklerinin geri çekilmeyeceğini sanıyorlardı. Eğer o birlikler bir daha gelecek olsa, iç bölgelerdeki bedevîler (el-A’râb) içine gidip sizden gelecek haberleri oradan takip etmeyi tercih ederlerdi. İçinizde kalacak olsalar dahi savaşa pek asılmazlardı.” (Ahzab; 33/20).

Ayetin geçtiği pasajdaki (Ahzab; 9–27) ayetler İslâm tarihine “Hendek savaşı” olarak geçen olayı anlatmaktadır. Şöyle ki: Hicretin 5. yılında bütün düşman kabileler birleşerek Medine’de kendileri için tehdit olarak gördükleri Hz. Peygamber önderliğindeki oluşumu ortadan kaldırmak istediler. Başta Kureyş ve Gatafan kabileleri olmak üzere tüm düşman kabileler birleşerek 12 bin kişilik bir orduyla Medine’yi kuşattılar. Kuşatma yaklaşık bir ay sürdü. Hz. Peygamber Medine’nin etrafına hendek kazılmasını ve şehrin bu şekilde savunulmasını emretti. Tüm girişimlere rağmen hendekleri geçip şehre giremediler. Derken destanlaşan direnişe, çıkan korkunç bir kasırga da destek verince kabileler koalisyonu perişan oldu. Soğuk ve kum kasırgasına daha fazla dayanamayıp gerisingeri çekildiler. (İbn Hişam, İbni İshak, Taberi).

Böylesi bir anda Medine’de bir takım kimselerin, eğer düşman birlikleri bir daha gelecek olsa, iç bölgelerdeki bedevîler (el-A’râb) içine gidip gelecek haberleri oradan takip etmeyi tercih edecekleri, şehirde kalacak olsalar dahi savaşa pek asılmayacakları söylenerek, bunların “kalplerinde hastalık bulunan”, “mal düşkünü”, “tehlike anında gözleri dönen”, “tehlike geçince incitici konuşmalar yapıp duran” kimseler olduğu haber veriliyor. (Ahzab; 33/18-19)

Şu halde bedevîler (el-A’râb) bu özelliklere sahip olanların işbirlikçileri oluyor.

Medine’nin münafıkları ile işbirliği içinde olduklarını anladık. Biraz ipucu çıktı ortaya ama hala netleşmedi.

Kim bu Bedevîler (el-A’rab)?

Devam…

***

(3):Bedevîlerden (el-A’râb) geride kalanlar sana “Bizleri mallarımız ve ailelerimiz alıkoydu, bize bağışlama dile” diyecekler. Kalplerinde olmayan şeyi ağızlarıyla söylüyorlar. Onlara söyle: “Eğer Allah sizi bir zarara uğratmayı isterse veya size bir yarar sağlamayı dilerse Allah’a karşı kim bir şey yapabilir? Allah bütün yaptıklarınızdan haberdardır.” (Fetih; 49/11).

Rivayete göre bunlar Müslüman olduklarını söyledikleri halde “mal, mülk, bağ, bahçe, evlâd-ı iyâl” bahanesiyle Hudeybiye seferine katılmayan Ğifar, Muzeyne, Cuhayne, Eşca, Elsem ve Zeyl kabilelerine mensup bedevîlerdi. Çünkü durumun kötü olduğunu, Mekkelilerin silahsız Müslümanları bir kaşık suda boğacaklarını düşünüyorlardı (Kurtubi, İbn Kesir, Zemahşeri). Olaylar düşündükleri gibi gerçekleşmeyip Hudeybiye’de antlaşma sağlanarak Hz. Peygamber Mekke’ye dönünce durumlarını kurtarmak için mazeret ileri sürmeye başladılar. Fakat ileri sürdükleri mazeretler ilerleyen ayetlerde ikiyüzlüce bulunarak reddedildi.

Demek ki Bedevî “mal ve evlat” bahanesi ileri sürendir. Bunun için kenarda (badiye) durur ve işin içine tam girmez.

Bedevînin kim olduğu giderek netleşiyor.

Devam…

***

(4): “Göklerin ve yerin mülkiyeti Allah’ındır. Lâyık gördüğünü affeder, müstahak gördüğüne de azap eder. Allah çok bağışlayandır, sevgi ve merhametle dopdoludur. Sizler bir takım ganimetleri almaya gittiğinizde o geride kalanlar yakında şöyle diyecekler: “Bırakın sizinle gelelim…” Onlar Allah’ın sözünü değiştirmek istiyorlar. Onlara söyle: “Siz asla bizimle gelmeyeceksiniz. Hakkınızda bundan önce Allah böyle buyurdu.” Ona da diyecekler ki: “Hayır, bizi kıskanıyorsunuz…” Hayır, onlar anlayışı kıt kimselerdir. O geride kalan bedevîlere (el-A’râb) söyle: “Siz, ileride savaşçı bir toplulukla savaşmaya çağrılacaksınız. Öyle ki işin ucunda ölmenin de teslim almanın da olabileceği bir savaş… Bu durumda çağrıya uyarsanız Allah size en güzelinden karşılığını verir. Fakat daha önce yaptığınız gibi yan çizerseniz acı bir azaba çarptırır.” (Fetih; 49/16).

Rivayete göre burada Huydeybiye,Hayber veya Tebuk seferleri esnasındaki olaylardan bahsedilmektedir (Razi, Kurtubi, İbn Kesir). Ancak bugün için artık bunların “Kur’an’ı kendi etkin tarihi içinde anlamak” dışında bir önemi bulunmuyor. Çünkü Hudeybiye, Hayber veya Tebuk tarih olup gitmiştir. Nitekim ayette hiçbir isim, zaman ve mekân ismi verilmeksizin bu tarihsel olaylar üzerinden mesajlar verilmesi, bunların çok da önemli zaman ve mekânlar olmadığını, asıl buradan çıkarılacak evrensel mesajlara yoğunlaşılması gerektiğini göstermektedir.

Peki, nedir bu mesajlar?

1-      Allah yolunda cihat bir ‘ganimet’ davası değil; iman, ihlâs, tevhid ve adalet davasıdır. Göklerin ve yerin ‘mülkiyeti’ Allah’a aittir (Mülk Allah’ındır). En temel, değişmez ve kalıcı gerçek budur.

2-     Böyle tarihin her döneminde işin ucunda ‘ganimet’ (mal) görününce “Biz de gelelim”, sıkıntı görünce “Malımız, evlâd-ı iyâlimiz var, onları bırakamayız” mazeretleri ileri süren “bedevîler” (el-A’râb) olacaktır.

3-      Allah’ın davasını bir “rant” ve şahsî ikbal davası olarak anlayan bu tiplere dikkat edilmelidir. Bunlar görünüşte din, iman, Allah, kitap, peygamber deyip duran, gerçekte ise kendi çıkarından başka bir şey düşünmeyen, dine at gözlüğüyle bakan, aslında Allah’a değil; “mala/paraya” tapan korkak ikiyüzlülerdir. Din bunlara teslim edilemeyecek kadar önemli bir olaydır, ey yüreğiyle iman edenler!

Bedevînin kim olduğu sanırım anlaşılıyor.

Hala kimmiş bu Bedevî mi diyorsunuz?

Devam…

***

(5): “Onların ne mallarını, ne de evlatlarını gözünde büyütme. Allah onlara dünyada ancak bununla azap etmeyi ve canlarının kâfir olarak çıkmasını istiyor, başka bir şey değil!  Baksana “Allah’a iman edin ve peygamberi ile beraber cihada çıkın” diye bir sure indirildiği zaman, içlerinden servet sahipleri (ulu’t-tavl) senden izin istediler ve “Bırak bizi, rahatımızı bozma” dediler.  Geride kalanlarla beraber olmaya razı oldular, onların kalplerine mühür vuruldu. Artık onlar gerçeği kavrayamazlar Bedevîler (el-A’râb) mazeret beyan ederek kendilerine izin verilmesi için geldiler. Allah ve peygamberine yalan söyleyerek oturup kaldılar. Onların kâfir olanlarını acı bir azap bekliyor.” (Tevbe; 9/85-90).

Görüldüğü gibi burada da cihada (Tebuk seferine)  çağırılınca “mal, mülk, evlâd” bahanesiyle geride kalan servet sahiplerine (ulu’t-tavl)) veya aynı bahaneyi ileri sürerek servet sahipleriyle beraber geride kalanlara “Bedevî” (el-A’râb) deniyor. Her iki halde de sonuç değişmiyor…

Kur’an’ın “Bedevî” (el-A’rab) dediğinin ‘kültürsüz, cahil çöl Arabı’ olduğunu mu sanıyorsunuz?

Onun için mi ‘dinin sınırlarını tanımamaya’ daha yatkınlar?

‘Allah’ın hükümlerinin sınırlarını tanımamaya yatkın’ olmalarının nedeni ne acaba?

Devam…

***

(6):Bedevîler (el-A’râb) inkar ve nifak bakımından daha ileri ve Allah’ın peygamberine indirdiği hükümlerin sınırlarını tanımamaya daha yatkındırlar. Oysa Allah bilendir, bilgelik kaynağıdır.” (Tövbe; 9/97).

Görüldüğü gibi Bedevî (el-A’râb) mal düşkünü olduğundan inkarı ve nifakı daha şiddetlidir. Çünkü mal canın yongası olduğundan ondan vazgeçemez. Öyle ki “Canımı al malımı alma” der. İşte bu şiddetli mal tutkusu yüzünden Allah’ın peygamberine indirdiği dinin sınırlarını tanımamaya daha yatkın olanlar Bedevî (el-A’rab) oluyor. Öyle ki mal ve para söz konusu olunca dinden bile çıkabilirler. “Böyle din olmaz olsun, bizi yoksulluğa çağırıyor” veya “Böyle peygamber olmaz olsun, servetimde gözü var” derler.  Nitekim bunlar peygamber ölür ölmez irtidat etmiş, dinden dönmüşlerdir. Şu halde “Peygamberin ölümünden sonra çoğu Bedevî dinden döndü” demek, “Çoğu servet sahibi (ulu’t-tavl) dinden döndü” demekti.

“Bedevî”nin kim olduğundan hala şüpheniz var sanırım.

Devam…

***

(7):Bedevilerden (el-A’râb) kimileri yaptığı infakı zarar sayar ve (bundan kurtulmak için) size belalar gelmesini bekler dururlar. En kötü belalar kendilerine olsun! Allah her şeyi işiten, her şeyi bilendir.” (Tövbe; 9/98).

Görüldüğü gibi Bedevî öylesi bir tiptir ki ayette geçtiği gibi mal düşkünlüğü (eşihhaten ale’l-hayr) yüzünden infaka yanaşmamakta ve bu yüzden de nifak ehli (münafık) olmaktadır. Dahası zar zor infak etse bile bunu zarar saymakta, kendisini infaka çağıranların başına bela gelmesini gözleyerek bir an önce bu can sıkıcı durumdan (infak zorunluluğu) kurtulmak istemektedir.

Bedevilerin (çoğunun) böylece münafıklar (infak etmeyenler, bundan kaçanlar) olduğu anlaşılmış oluyor. Gelen ayet ise bunun böyle olduğu konusunda tartışmaya mahal bırakmayacak kadar açıktır;

***

(8): “Çevrenizde bedevîlerden (el-A’râb) münafıklar vardır. Medine halkından münafıklıklarını küstahlık derecesinde ileri götürenler var. Sen bilmezsin onları, Biz biliriz. Onları katmerli azaba çarptıracağız. Sonuçta büyük bir azabın içinde bulacaklar kendilerini Kimileri de var ki salih amellerini öteki kötü davranışlar (cihat ve infaktan kaçış) ile birbirine karıştırdılar. Bunların tövbelerini Allah’ın kabul etmesi umulur.  Çünkü Allah çok bağışlayıcıdır, sevgi ve merhamet kaynağıdır.  Şu halde sözün namusu adına (sıdk) mallarından al. Böylece bu kendilerini hem temizlesin, hem de arındırırsın.” (Tövbe; 9/101-103).

Rivayete göre bu ayette bahsedilenler üç kişi olup Ebu Lübabe Mervan b. Abdülmünzir, Evs b. Salebe ve Vedia b. Hizam idi. Bunların sayısının 10’u bulduğu da söylenmiştir. İşte bunlardan yedisi “geride kalanlar” (servet sahipleri/bedevîler) ile ilgili inen ayetleri okuyunca kendilerini mescidin direğine bağladılar. Hz. Peygamber mescide gelince onları bu halde gördü ve niye böyle yaptıklarını sordu. Onlar da Allah’ın Resulü kendilerini çözmedikçe kendilerini çözmeyeceklerine dair yemin ettiklerini söylediler. Hz. Peygamber’in “Bu konuda bana bir emir gelmedikçe sizi çözmeyeceğim” demesi üzerine bu ayet nazil oldu ve onları bağlarından kendi eleriyle çözdü. Bunun üzerine onlar “Ey Allah’ın Resulü mallarımız yüzünden sefere katılmadık, hepsini tasadduk ediyoruz, bizi temizle” dediler. Hz. Peygamber “Ben sizden bir şey almakla emrolunmadım” deyince bir sonraki “Sözün namusu adına (sıdk) mallarından al, böylece temizlenip arınsınlar.” ayeti nazil oldu (Razî, Kurtubî, İbn Kesir, Taberî).

Çünkü bunlar geride kalanlarla (servet sahipleri/bedevîler) uyarak mallarını saklamışlar ve sefere katılmamışlardı. Böylece infak kaçkını (münafık) durumuna düşmüşlerdi. Fakat sonra tövbe ederek dönmüşlerdi. Tövbe suresinin adı da buradan gelmektedir.  Ayette geçen servet sahiplerine (ulu’t-tavl) ve bedevîlere (el-A’rab) ise nifakta (infak kaçkınlığında) direndikleri için “Çevrenizde bedevîlerden (el-A’râb) münafıklar vardır. Medine halkından münafıklıklarını küstahlık derecesinde ileri götürenler var. Sen bilmezsin onları, Biz biliriz. Onları katmerli azaba çarptıracağız.” dendi.

Ve Bedevî (el-Arab) tabirinin geçtiği son iki ayet…

***

(9): “Ey iman edenler! Allah’ın öfkesini çekmekten sakının ve doğrular/verenler (sâdıkûn) ile birlikte olun.  Ne Medine halkının ne de etrafındaki bedevîlerin (el-A’rab) Allah’ın elçisine kayıtsız kalmaları ve onu bırakıp kendi canlarının derdine düşmeleri yakışık almaz. Çünkü onların Allah yolunda çektikleri her susuzluk, her yorgunluk, her açlık veya kâfirleri öfkelendirecek her cesur çıkış ve düşman karşısında elde ettikleri her başarı hanelerine güzel bir amel olarak yazılır. Allah güzel ahlâk sahiplerini karşılıksız bırakmaz. Yine küçük ya da büyük yaptıkları her infak, kat ettikleri her yol hanelerine sevap olarak yazılır ve Allah’tan karşılığını daha güzeliyle alırlar.”  (Tövbe; 9/119-121).

Görüldüğü gibi burada da genel bir çağrıyla “Medine halkı” ve “Bedevîler” mallarından vermeye (tasadduk) ve infak etmeye çağırılıyorlar. Allah’ın elçisinin ve onunla birilikte olanların çektikleri sıkıntılara kayıtsız kalmalarının ve kendi mallarının ve canlarının derdine düşmelerinin doğru olmayacağı hatırlatılıyor. Bunun güzel ahlak sahibi (muhsin) olmak demek olduğu, Allah tarafından karşılıksız bırakılmayacağı ısrarla vurgulanıyor.

***

Ve geliyoruz Bedevîler (el-A’rab) kelimesinin olumlu anlamda kullanıldığı tek yer olan son ayete…

Bakın, onda da konu aynı;

(10):Bedevîlerden (el-A’rab) Allah’a ve ahiret gününe inanan, yaptıkları infakı Allah’a yakınlaşmaya ve peygamberin duasını almaya vesile sayanlar da vardır. Gerçekten de bunlar yakınlık vesilesidir. Allah onları sevgi ve merhametle bağrına basacaktır. Çünkü Allah çok bağışlayıcıdır, sevgi ve merhamet kaynağıdır.” (Tövbe; 8/99).

Demek ki “Bedevîler” (el-A’rab) içinde olumlu bakılan tek grup “infak” edenlerdir. Diğerleri de Allah’a ve ahirete inandığını söylemekte ve fakat infak etmeyerek lafta kalmaktalar. Onun için onlara “İman ettik demeyin, boyun eğdik deyin” denmekte. İman iddialarının geçerli olması için infak etmeleri, mal düşkünlüğünden vazgeçmeleri gerektiği söylenmekte. Böyle yapanlar da bu son ayette görüldüğü gibi övülmekte…

***

“Bedevî” (el-A’rab) kelimesinin Kur’an’da geçtiği 10 (on) yeri gördünüz.

Hepsinde de mal, ganimet, infak, tasadduk geçiyor. Ayetlerin öncesini ve sonrasını okuyun, hiç şaşmadığını göreceksiniz.

Mal ve ganimet düşkünlüğüne, bunun için savaştan geri durmaya, Kur’an, işin kenarında (badiye) durma, imanın kalbe girmemesi, dıştan teslim olmuş görünme yani “Bedevîlik” diyor.

Bedevî kelime manası itibariyle bedâvet/buduv kökünden gelir. İlk/başlangıç demektir. İbtidâi de buradan gelir. İlkel diye Türkçeye çeviriyoruz. Mubtedi de aynı kökten olup yeni başlayan demektir.

Bu durumda bir Kur’an kavramı olarak Bedevî, din konusunda ilkel kalan, henüz mübtedi seviyesini aşamamış, “İnandım” (Amentü) demenin yeteceğini sanan, lafta kalan, ritüellere takılan, bunları dinin kendisi sanan, bunların ötesine geçip infaka, tasadduka, vermeye, paylaşmaya (öze, esasa) gelemeyen, bunun için de zenginlik tutkusunu aşamamış, dünya hayatına (mal ve metaya) bağlanıp kalmış, Kur’an kapısından Mamona (paraya) ayak basıp geçememiş kişi demektir. Onun için “İman ettik” demeleri geçersiz olup “boyun eğdik” (dıştan kabul ettik) demeleri daha uygundur. Çünkü iman henüz kalplerine girmemiştir.

***

Kimmiş Bedevî anladınız mı?

Bedevî, çölde yaşayan köylü demek değildir.

Bedevî, kendi iç dünyasında çöl hayatı yaşayandır.

Servet ile gözü kararan, para ile merhametsizleşen, içine düştüğü bu mal ve meta vahasından ötekini göremeyen; açın iniltisini, öksüzün ağlamasını, yoksulun çığlığını duyamayan herkes çölde yaşayan bir Bedevîdir…

Çöl Arabistan’da değil; içimizdedir.

Bedevînin içi çöldür, içi…

Article Tags:
Article Categories:
Makale

Comments to Çölde Yaşayan “Bedeviler”

  • ihsan abi,;eline emeğine sağlık..allah razı olsun..<br>bedeviyi arap çöllerinde aramayalım artık..korkunç gelecek belki ama maalesefki güzel yurdumuz bedeviden geçilmez.olmuş..allah hepimizi ıslah etsin..<br>herkesi,paylaşmaya infak etmeye davet ediyorum..<br>bedevileşmeyelim inşallah…

    ahmet sakallı 6 Mart 2011 23:46 Cevapla
  • hocam,sohbetinizi(derslerinizi) özledim…

    ismail 7 Mart 2011 01:02 Cevapla
  • Sayın Hocam<br>Sizden allah razı olsun.<br>Kur&#39;an daki ayetler ile bir konu ancak bu kadar net anlatılabilir.

    Emin YILMAZ 7 Mart 2011 12:50 Cevapla
  • Sizden bir de tasavvuf konusunda kitap bekliyoruz. Şöyle Gazali&#39;nin İhya&#39;sına alternatif bir eser ne de güzel olur.

    Bülent 7 Mart 2011 13:50 Cevapla
  • Hocam Allah razi olsun ,televizyonlarda nicin göremiyoruz.sizi….

    Fahri 7 Mart 2011 19:22 Cevapla
  • Allah razı olsun İhsan bey, net ve yerini bulan ifadeler. Bu kavramları sayenizde gerçek yerlerine oturtuyoruz. Rabbimizin kasdını daha iyi kavrıyoruz. yaklaşımınız da gayet akademik bence.. Allah gayretlerinizi bereketlendirsin, bizi de bu gerçekler karşısında sadece bonunu değil; kalbini büken kullardan eylesin. Selam ve muhabbetle…

    besimtar 7 Mart 2011 21:36 Cevapla
  • Her yazınız insana huzur veriyor. Size rastladığıma çok memnunum.

    ali 7 Mart 2011 23:09 Cevapla
  • Şimdiye kadar bütün vaazlarda ve nasihatlerde iki taifeden bahsedildi. Hazreti Peygamberin yanında olanlar ve karşısında olanlar. Karşısında olanlar şiddetli düşman, yanında olanlar fedakar ve ferağat sahibi insanlar… Sanki bunun ortası yokmuş gibi bilinçlere kazıldı, beyinler uyuşturuldu. Halbuki bir ara ve orta sınıf da varki bu her dinde ve ideolojide bala konan sinekler gibi menfaatleri

    cuma özusan 8 Mart 2011 05:08 Cevapla
  • Hocam tek kelimeyle mükemmel zamanın ruhunu iyi analiz edip farklı bir üslupla din alimi olarak insanların kafasını ciddi şekilde uyarıcı örneklerle kendisine getirici nasihatlar verdiğiniz için cenabı hak siz ve sizin gibi düşünen alimlerin sayısını artırsın

    adem akçay 8 Mart 2011 11:09 Cevapla
  • Dinimizin en önemli gereği; sosyal huzur ve adil paylaşımları çok sade bir dil kullanarak bize aktardığınız için sağolun.Sizi izlerken dinlerken realist yaklaşımlarınızla huzur duyuyorum.Maskeli insanların maskelerini düşüren açıklamalarınızdan dolayı kutluyorum.teşekküredrim.

    Asuman YILDIRIM BOZKURT 8 Mart 2011 11:46 Cevapla
  • &#39;&#39; açın iniltisini, öksüzün ağlamasını, yoksulun çığlığını duyamayan herkes çölde yaşayan bir Bedevîdir… &#39;&#39; ALLAH razı olsun İhsan Hocam.. Ne güzel söyledin..

    Ali YANAN 8 Mart 2011 23:31 Cevapla
  • hocam allah razı olsun bu yazıyla türkiyenin çölü olduğunu öğrenmiş bulunuyoruz… bizim ülkemizde ne çok bedeviii var mış meğer….

    halil 9 Mart 2011 10:09 Cevapla
  • Hocam,bir akşam dersinize geldim ve azami ölçüde de faydalandım.Bakış açınız değişik ve farlı.Ne yazık ki ortamda,(yasağa rağmen) sigara içenler çoğunlukta olduğu için ve bana dumanı ve kokusu dokunduğu için tekrar sohbetinizde bulunamadım.Bu durumdan da azami derece rahatsızlığımı ifade etmek isterim.Bu arkadaşlarımız sigaralarını mekana gelmeden içseler ve orada temiz bir ortamda (acizane,

    İSMAİL ŞAHİN 9 Mart 2011 12:12 Cevapla
  • esSELAM hocam,<br>Rabbimizin rahmet ve bereketi; gecmislerimizin, bizlerin ve bizden sonra da, Kur&#39;ani, Rabbimizin gor dedigi yerden gormeye calisacak gelecek nesillerin uzerine olsun insaALLAH.<br>selam ve dualarimla,<br>lacinU.

    ufuk lacin 9 Mart 2011 18:33 Cevapla
  • sayin Elia cik sayet El A&#39;RAB sizin iddia ettiginiz gibi bedevi demekse, arap nedemek ?

    Bedevi 10 Mart 2011 14:13 Cevapla
  • Allah razı olsun

    melek 10 Mart 2011 23:50 Cevapla
  • Sayın hocam yazınızı takip ediyorum güzel yorumlarınız var, en azın da bizleri düşünmeye, araştırmaya sevk ediyorsunuz, yetimlerden, yoksullardan, fakirlerden, emekçiden ezilenden, ezenden, paylaşımdan bahsediyorsunuz güzel konular emeginize saglık.<br><br>Hocam geçen gün ankara da bir kitapçıda yazmış olduğunuz kitaplardan almak istedim ve aldım seri olarak .<br><br>Fakat senin bir yazın da

    kırşehirden ZAFER 11 Mart 2011 09:47 Cevapla
  • zafer bey merhaba;<br>ihsan hoca ne yapabilirki bu konuda..piyasa koşulları böyle olduğu için olabilir..onun elinden bir şey geleceğini sanmıyorum bu konuda..ama kendisinin böyle bir eleştiriyi yaptığını bilmiyordum..eğer böyle bir eleştiri yapmışsa,yalnış yapmış. sonuçda din adamları,ilim adamları, yaptıkları araştırmalarla bizleri bilgilendiriyor ve onlarda çoluk çocuğunun nafakasını sağlaması

    erhan 11 Mart 2011 11:10 Cevapla
  • İhsan hocamın &quot;Benim Gözümde Atatürk&quot; yazısını okuyana kadar ben de &quot;her yazısı&quot; diyordum; artık &quot;bir yazısı hariç&quot; diyorum. 🙂

    Tuna Boz 12 Mart 2011 02:39 Cevapla
  • yüreğine- kalemine sağlık hocam .. Allah emeklerinizi iki dünyadada zayi etmeyecek inşaallah…<br>Demekki neymiş bedevilik bir yaşam biçiminden ziyade bir anlayış.. bir tavır alış.. bir zihni durummuş… yani bedevilik amelle ilgili bir şeymiş… hocam allah razı olsun daha bundan iyi ve sarih bir biçimde nasıl anlatılır ki bu mevzuu..

    KUTLU 14 Mart 2011 16:19 Cevapla
  • ben hocamın kitaplarını kitapyurdu&#39;ndan alıyorum. 3-5-7 tl gibi fiyatlar. Son derece uygun. Bandrollü kitap satan yerlere gidin (D&amp;R gibi) en uyduruk kitap 15-20 tl.Zaten oralarda da İhsan Hoca&#39;mın kitabı yok. Piyasaya göre çok iyi fiyatları.

    okuyucu 14 Mart 2011 19:18 Cevapla
  • İhsan abi Selam,<br><br>Çok güzel bir testip… Allah&#39;ın coğrafi bir bölgede yaşayan belirli bir insan topluluğuna genetik olarak bir musibet dilemiş ( iman hususunda ) olmasının zaten anlamsız olması gerekirdi. Bu kelimeyi ve kökünü ayrıca inceleyip aynel-yakin şahit olacağım inşallah. Çok teşekkür ederim.

    Ensar ÜZÜMCÜ 14 Mart 2011 23:07 Cevapla
  • Kardeşlerim benim sizlerden ricam olucak!İhsan hocamızın dersine katılan &quot;İsmail Şahin&quot; beyin mesajını görünce sorma ihtiyacı hissettim bende İhsan beyin derslerine konferanslarına katılmak istiyorum fakat nasıl yapıcağımı bilmiyorum?Nasıl takip edicem ve sohbetleri nerededir?Sizler nasıl buldunuz yerini?Uzun zamandır kendisini dinlemeye nail olmak için uğraşıyorum fakat muafak

    A.Aslan 15 Mart 2011 13:12 Cevapla
  • İhsan Baba, babamızsın sen bizim.

    suyuuti 15 Mart 2011 13:26 Cevapla
  • SN.ASlan ihsan hoca fatih semtinde inşa yayınevindedir , saygılar hocamızın kıymetini bilelim.

    melek 15 Mart 2011 21:56 Cevapla
  • Allah sizden razi olsun

    Mustafa Krarakaya 19 Mart 2011 16:00 Cevapla
  • Bedeviyi açıklayan yazınızı zevkle okudum.. Bir konu bu kadar güzel açıklanabilir. Allah(c.c) sizden razı olsun. Lakin bu yazınızı ülkemizde tam anlamıyla anlayacak kitlenin çok fazla olduğunu sanmıyorum. Bugün insan tarafından oluşturulan malzemesi ise Allah(c.c) ın yarattığı ağaç olan kağıttan oluşturulmuş para denen materyale adeta taparcasına hareket eden insanlar bu yazdıklarınızı bence

    Hüseyin Selçuk 25 Mart 2011 19:49 Cevapla

Leave a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.